Svava Sól Matthíasdóttir stundar lögmennsku á daginn og leiklist á kvöldin. Svava, sem fékk lögmannsréttindi 26. janúar síðastliðinn, er fulltrúi á LEX lögmannsstofu og er fyrst til að fá réttindi af þeim sem eru fædd eftir að árið 2000 gekk í garð. Lögmannablaðið kíkti í heimsókn til fulltrúa nýrrar kynslóðar í Lögmannafélagi Íslands sem telur að tækni og skilvirkari vinnubrögð muni skila lögmönnum framtíðar meira jafnvægi milli vinnu og einkalífs.
Af hverju fórst þú að læra lögfræði?
Á yngri árum ætlaði ég að verða söng- og leikkona. Ég var mjög virk í leiklist og tók þátt í alls kyns uppsetningum, meðal annars í Þjóðleikhúsinu, Borgarleikhúsinu og síðar í Verzlunarskóla Íslands. Svo ætlaði ég að læra verkfræði en á síðasta árinu í menntaskóla tók ég áfanga í almennri lögfræði og þá kviknaði áhuginn. Ég ákvað því að breyta um stefnu.
En hvenær vaknaði áhugi á lögmennsku?
Í gegnum námið fékk ég snemma tækifæri til að starfa í lögfræðiumhverfi, meðal annars hjá fjármálafyrirtækjum og á stærstu lögmannsstofum landsins, þar sem ég fékk góða innsýn í starfið og hvað felst í lögmennsku. Sú reynsla hafði mikil áhrif á mig og ýtti undir ákvörðun mína um að fara þessa leið.
Lögmennska í síbreytilegu umhverfi
Á hvaða sviðum lögfræðinnar hefur þú mestan áhuga?
Ég starfa í fyrirtækjateyminu hjá LEX og fæst aðallega við verkefni á sviði félaga- og fjármálaréttar, samningaréttar, veðréttar, verðbréfamarkaðsréttar og upplýsingatækniréttar. Verkefnin eru mjög fjölbreytt og snúa bæði að daglegri ráðgjöf og stærri málum sem tengjast rekstri fyrirtækja. Samhliða þessu hef ég haft sérstakan áhuga á þeim sviðum þar sem lögfræði mætir tækni en ég skrifaði meistararitgerð mína um álitaefni gervigreindar og mannréttinda. Ég sé fram á að mennta mig frekar á því sviði.
Hverjar heldur þú að séu helstu áskoranir fyrir lögmenn í dag?
Ég held þær tengist hraðri þróun samfélagins, sérstaklega vegna tækniframfara og gervigreindar. Lagaumhverfið þarf sífellt að bregðast við nýjum aðstæðum þar sem fordæmi eru takmörkuð og reglur eru enn í mótun.
Þetta kallar á að lögmenn séu ekki aðeins með sterkan lagalegan grunn, heldur einnig tilbúnir að takast á við ný og óljós álitaefni og hugsa fram í tímann. Á sama tíma eru gerðar auknar kröfur um skilvirkni og aðgengi, sem gerir það að verkum að lögmenn þurfa að aðlaga vinnubrögð sín að þessum breyttu aðstæðum.
Megináskorunin felst þannig í því að halda í gæði og fagmennsku á sama tíma og unnið er í síbreytilegu umhverfi.
Draumur í dós
Lífið er ekki eingöngu lögfræði, hver eru helstu áhugamál þín?
Samhliða starfi mínu hjá LEX er ég í söng-leikjanámi sem ég byrjaði í um leið og ég lauk laganámi. Síðasta árið hef ég verið að púsla þessu tvennu saman, sinni lögmennsku á daginn og sviðslistunum á kvöldin. Við vorum á dögunum að setja upp söngleikinn Draumur í dós (e. Anything Goes) í Borgarleikhúsinu eftir margra mánaða æfingaferli. Mér finnst nauðsynlegt að rækta listrænu hliðina samhliða lögfræðinni enda ekkert sem segir að það sé ekki hægt að gera bæði!
Heldur þú að leiklistin nýtist í starfi?
Já, hún nýtist vel í lögmennsku, til dæmis þegar kemur að framkomu og málflutningi.
Aukin áhersla á tækni
Að lokum, nýjum kynslóðum fylgja alltaf einhverjar breytingar. Hvaða mark heldur þú að þín kynslóð muni setja á lögmannsstéttina?
Ég hugsa að mín kynslóð muni leggja aukna áherslu á nýtingu tækni og skilvirkari vinnubrögð. Við erum alin upp í stafrænu umhverfi og erum fljót að tileinka okkur ný verkfæri og aðferðir sem hefur áhrif á hvernig við nálgumst starfið. Með því skapast svigrúm til meira jafnvægis milli vinnu og einkalífs en áður sem hefur jákvæð áhrif til lengri tíma, bæði á einstaklinga og fagið í heild.
Markið sem kynslóðin setur á fagið verður þannig líklega fólgið í því að þróa það áfram í takt við tækniframfarir og breytt samfélag en á sama tíma viðhalda þeim grunngildum sem fagið byggir á, svo sem trausti og vönduðum vinnubrögðum.
Texti: Hjalti Geir Erlendsson, lögmaður hjá LEX
